Dag X. Klussen Zwitserland, Nachtkaarsen vlammen op en gaan als beulen tekeer, hoe klus je jezelf naar onzichtbaarheid…



Was gisteren de accu leeg, vandaag hebben we weer verbinding met het universum, de energie is terug. Al voor koffie aan tafel. Ondanks het vele slopen, zijn nog wat klusjes gevonden. Ik mag weer los en het lijf snakt ernaar…

De slaapkamers in het woongedeelte hebben nog een betondekvloer. Met mijn dril, bril, mondkapje en oorwarmers ga ik aan de bak. Beuken! Al snel laat ik de dril, met een sloophamer kun je veel toffer je lijf erin gooien en alles kapot rammen.

Kamer één leeg. Dan mijn eigen slaapkamer. Het bed en mijn spullen eruit trekken en dan de vloer eruit rossen. Ofwel; hoe sloop je jezelf uit een huis. Ik verwijder mijn veilige cocon en mijn afdruk in het pand. Resteert een betonvloer met nog enkele originele wanden, de rest is vermoord. Ik houd ervan. Helaas zit de container vol dus ik ram alle afval in een hoek van de kamer. Vannacht voor het eerst slapen naast een kuub puin.

Maarten sloopt ondertussen de vaste kast in de gang onder het motto alles kan echt wel stuk.

Na mijn kamer is de ouderslaapkamer van Maarten en Maartje aan de beurt. Als een beul ga ik tekeer en Ram, Ram, Ram de hele vloer aan gort. De stukken gaan wederom in een hoek en alle steenwol die er onderuit komt gaat samen met de vloerbedekking naar buiten via het raam.

Leander is een verdieping lager bezig en legt elektra aan en isoleert tevens in een slaapkamer de vloer voor de vloerverwarming. Later zou hij opmerken dat hij me boven hoorde tekeergaan, de sloophamer die maar bleef rammen en de emmers puin die via de stortkoker naar beneden klaterden. Hij was heerlijk in zijn hum met ietwat technischer denkwerk daar waar ik enkel op zoek was naar te slopen zaken. Heerlijk om maar te blijven gaan.

Nadeel van het slopen van slaapkamers in woongedeelte is het stof van steenwol dat zich verbreidt waardoor je de hele nacht in de jeuk ligt te krabben. Wij allemaal. De jeukhouse…

Na drie kamers vloeren eruit beuken en puin afvoeren ben ik een voldaan mens. De energie is terug. Gisteren baalde ik nog en was feitelijk boos op mijn lijf dat het na zes dagen slopen en een marathon in de bergen op de rustdag, opgaf. Misschien mag ik vergevingsgezinder zijn.

Einde dag vliegen Leander en ik uit. Hij wil graag Grindelwald en de Eiger zien. Ik liep daar tweemaal de Eigertrail en doe niets liever dan hem een rondleiding geven. We willen de pas over vanaf Meiringen maar die blijkt dicht dus om via Interlaken.

De Eiger ligt er imposant bij. Wat zijn bergen toch heerlijk. We vergapen ons en zwijgen terwijl we de frisse berglucht inhaleren en ons laven aan zuivere sneeuwgraten. Voor mij liggen hier geen geheimen, ik las alle boeken. Heinrich Harrer en zijn witte spin en andere. Ik rende hier, liep gletsjers en voelde me zo levend. Als ik al ooit moet sterven, laat het dan hier zijn op een hoge graat waar ik afdonder terwijl ik doe wat ik zo graag doe. Leander zwijgt eveneens en slurpt dit bergpanorama op zodat hij er weer weken op kan teren. We highfiven en ik moet hem plechtig beloven dat we samen een week bergtochtrennen met minieme rugzak. Nou, oke dan…

In Grindelwald heerst een ongekende rust. Tussen zomer- en winterseizoen met deze windstilte is het alsof er een deken van chill over de fenomenale vallei hangt. We eten bij een kansloos restaurant waar ze werkelijk alles tegen een te hoge Zwitserse prijs weten te verknallen. Zelfs de appelmoes heeft al een tijd geleden het leven gelaten. Het maakt niet uit, het panorama maakt alles goed. We genieten in stilte en proosten op onze gezamenlijke avonturen die ons steeds maar in prachtige situaties brengen. Leander is mijn mattie, met zijn 25 jaar mijn verloren zoon, maar we zijn zielsverwanten en dat gaat diep.

Als we terug zijn, zijn daar Maarten en Maartje die ons warm welkom heten, alsof de kinderen weer thuiskomen. Een heerlijke dag in het paradijs dat Meiringen heet. Wij snappen waarom ze hier zijn gaan wonen… Als je ooit de kans krijgt, kom hierheen en boek de vakantiewoning. Vanuit huis hol je een bult op en bent gelukkig. Wij zijn gelukkig… Fijn dat vriendin over twee dagen komt, het kan altijd nog gelukkigerder…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: