Dag V Klussen Zwitserland, de bok is los



Vandaag is de tijger uit de kooi, de bok los, het veulen in de wei. De derde zware dag was een memorabele van afzien en doorkomen. Vandaag is er iets veranderd. We raken in het ritme van slopen en jezelf pijnigen. Nog even en we willen niks anders meer.

Ik sluit in linnen pyjamabroek en T-shirt aan bij de koffie. Het lijf is uitgemergeld dus ik ga toch maar voor een flinke kom yoghurt met banaan en chocoladevlokken en een gebakken ei, ik ben net een kind. Maar voor ik het weet, sta ik in mijn pyjama alweer de woonkamer leeg te trekken. We gaan de randen van de muur die we gisteren vermoord hebben afslijpen en dat geeft gruwelijk veel stof.

Als alles in een slaapkamer staat toch maar even de sloopkleren aandoen. Als ik terugkom staan Maarten en Leander alweer restanten muur weg te hakken. Ik buig me over het keukenplafond, waarom zou je het immers laten zitten? Ik ga weinig subtiel te werk hetgeen tot een prachtige steekvlam leidt als de lamp kortsluiting geeft omdat ik het hout er omheen wegros. Daarna 12.234 spijkers uit het hout trekken.

Leander heeft ondertussen een uurtje strafkamp. De badkamer beneden met de groene tegeltjes zit dwars. Om de beurt mogen we daar een uurtje met de drilboor tekeergaan om ze er centimeter voor centimeter af te drillen.

Als ik het plafond eruit heb gesloopt alles maar van het balkon de tuin in kieperen. En dan ook maar meteen afvoeren en in de bus duwen, kijken of we weer aan 700 kilo hout komen.

Terwijl ik het hout versleep, tik ik tot ongenoegen van Maarten een dure vaas stuk van het Zweedse kwaliteitsmerk Ikea. Maarten is in tranen, dus ik ga gauw naar de kelder. Daar ligt nog een kuub puin die ik met 25 emmertjes, via de steile oprit, naar de container loop, om ze boven de macht erin te kieperen. Squads, situps en burpies zijn niet meer nodig. Ik lees op Facebook dat ze rondom Wageningen mannen zoeken voor een tienweekse sixpack-course. Kom tien dagen bij Maarten klussen en je hebt een reet van staal en een sixpack.

Leander buigt zich ondertussen over het gelijmde laminaat in de woonkamer met zijn boorapparaat dat ik afvoer met een cementteil, weer 10.000 treden. Maarten heeft koppijn en richt zich op enkele sleuven voor elektriciteit, een belronde en wat hand- en spandiensten voor de mannen die de regelunit van de vloerverwarming aanleggen. De beste mannen vinden het niet zo tof dat ik met de sloophamer boven hun hoofd naast een groot gat de betondeklaag ga zitten stukjanken. Meld je dan even bij me. Of ik een plaat over het gat wil doen? Eikels.

Bij de lunch ontstaat een discussie over rollen. Als Leander over een week verdwijnt, word ik dan assistent-chefchef van Maarten? En zo ja wat zou Leander dan zijn als hij terug zou komen? Sous-assistent assistent chefchef? Afijn de lol zit er goed in en meteen na de lunch de beuk er weer in.

In mijn enthousiasme sloop ik vast het bovendeel van de keuken dat van de muur knalt en al onze eieren kapotbeukt. Iets te wild. Leander gaat ondertussen als een beul tekeer op de dekvloer in de woonkamer, alles moet kapot vandaag. Maarten bestelt een derde container, 14 kuub er doorheen gebeukt. We vragen ons af wat het weegt, vast meer dan 14.000 kilo puin in de klauwen gehad.

Ik voer keukenkastjes af en waag me weer voor een half uurtje strafkamp in de badkamer. We gaan helemaal los vandaag, alles moet stuk. Precies als we even aan de cola zitten is daar de timmerman die zich nooit laat zien behalve als Maarten net wil hardlopen of we cola willen drinken. Altijd wachten we op hem en nu gaat hij ons een beetje lopen opjagen.

Hij heeft drie immense balken die een poort moeten gaan vormen op de plaats van de muur die we gekild hebben. Hij is nogal sceptisch over de vraag hoe we ze boven gaan krijgen. Wij niet. Maarten knoopt er een touwtje omheen. Timmerman en stagiair boven. Ik haal twee balken uit de schuur. Timmerman pruttelt een beetje over het kleine touwtje. Voor hij het weet hebben Maarten en ik de balk omhoog getild in zijn handen en duwen hem met de twee balken linea recta tweehoog het open raam binnen. Hij stond erbij en keek ernaar. Balk binnen, stutten dat plafond. Wij highfiven en gaan verder met slopen.

Ik laat tijdens het afvoeren van puin één brok cement op mijn pink vallen die gisteren slachtoffer was van een lichte beknelling en waarvan de vraag gesteld kon worden of er een bot gespleten was. Het doet geen pijn, maar knijpt alleen het laatste restje leven uit mijn lijf. Sterren voor mijn ogen. Stuiptrekkend, vloekend, groen aangelopen, hinkel ik kermend door het puin op zoek naar verlossing. Leander is adrem en laat me even maar werpt vlug een icepack toe. Als een melaat

De fanatiekste vandaag is het jonge veulen Leander. Bekomen van zijn misselijkmakende werkethiek is hij vandaag niet te houden. Als we de woonkamervloer eruit hebben en alles hebben schoongemaakt en net aan de pols willen, oppert hij de hal er ook nog maar even uit te rossen. Wij grijnzen en binnen seconden staan we als drie lompe debielen met drilboren, boorhamers, breekijzers en sloophamers een halvloer te slopen. Waarom morgen als het vandaag kan? Ik schei er na verloop van tijd mee uit en kijk met veel plezier toe hoe de twee kerels zich het schompes werken.

Als het stof is neergedaald, is er vandaag echt waanzinnig veel werk verricht en kunnen alle planningen de prullenbak in.

Alles kan kapotttttttttt. Wij illustreren het.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: