Slopen in Zwitserland

Na enkele roerige weken in Nederland met diverse klussen in Sauerland, Naarden-Bussum, Leersum en Asperen, nu een aftocht naar het Zwitserse Meiringen.

Toen ik nog in Spanje bivakkeerde werd ik getagd onder een berichtje van Maarten op Facebook waarin hij Jerommekes zocht voor één of twee maanden. Een pand slopen en opbouwen tegen kost, inwoning en enkele tochten in de Zwitserse hoogalpen.

Aldus stuur ik vriend Leander een bericht of hij wil meeklussen. Leander zit exact op dat moment het bericht te lezen op Facebook en wil het mij sturen; absolute synchroniciteit is een bijzonder fenomeen dat je alleen met de mooiste mensen deelt. Aldus veegt hij resoluut al zijn afspraken uit de agenda om zich over te geven aan het avontuur, we mogen weer samen op pad zoals we dat eerder deden in 2020. We reden naar Duitsland, liepen de Mahlerweg die veel te druk was, lieten ons na een dag in de Elbe vallen met bepakking en dreven terug naar de auto, om naar Praag te rijden en daarna een week te klimmen in de Dolomieten. Wij kunnen dat.

Na een heerlijke dag wandelen met vriendin in het Zutphense bosgebied zet ze me af bij Leander die direct popelend zijn zware voet op het gaspedaal zet. Na vijf minuten Duitse Autobahn is 200 een feit om later de 220 kortstondig aan te tikken. Punt is dat we net dan worden zoekgereden door twee Golfjes.

Een rit van niet-opvallen. Deze kluns is zijn paspoort kwijt. Een ritje Zwitserland zonder paspoort dus in de hoop dat het vandaag of morgen opduikt. Vooral nonchalant glimlachen bij de Zwitserse grens. Gelukkig natte sneeuw en douaniers zijn net mensen, ze drinken graag koffie achter een raam in een verwarmde ruimte. Indien niet, was de strategie slapende coronapatient spelen en een beetje blaffen.

We janken hem er aardig overheen als je bedenkt dat we half tien wegrijden en ondanks sneeuw, regen en drukte om vijf uur Meiringen binnenrijden. Een rustige rit met de laatste honderd kilometer serieuze sneeuwval. Prachtig, al was het hier de afgelopen dagen 18 graden en valt voor de tweede keer in een jaar de Brientzergrat, een van de mooiste graatwandelingen van Zwitserland voor mijn neus weg.

Het pand dat we gaan slopen (nou ja, niet alles) is imposant en ligt prachtig. Ik maak meteen duidelijk dat ik wil slopen en dom werk wil doen. Dus geen elektra aanleggen en of controleren maar lekker door muren beuken. Ik ben hier vier weken maar Leander en ik hebben beide goede zin en de ambitie sneller te slopen dan onze chefchef lijsten kan aanleggen.

Diezelfde avond zitten we met installatietekeningen aan vloerverwarming te sleutelen en wordt de traplift gefixt. Morgen eerst een pijp aanleggen voor de afvoer van puin en dan los met de tijger uit de kooi… Slopen is leuk.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: