De 40e editie van de MDS Legendary is officieel begonnen.
Van 3 tot en met 13 april gaan 1.500 deelnemers de uitdaging aan van de langste editie in de geschiedenis van de MDS Legendary. Een jubileumeditie ter viering van 40 jaar avontuur.
Gisteren maakten de deelnemers kennis met het bivak en zetten ze hun eerste stappen in wat voor ieder van hen een buitengewone ervaring zal worden.
Vandaag staat in het teken van technische en medische controles, waarbij de raceorganisatie controleert of Sanne de verplichte uitrusting heeft en ze ontvangt haar startnummer. Maar bovenal is het een dag in het bivak om elkaar te leren kennen, contact te leggen met andere deelnemers en banden te smeden die een leven lang meegaan.

Sanne vertrekt naar de woestijn
Sanne is op 3 april met een immense kolonne bussen vertrokken van Ouarzazate, net ten oosten van het Atlasgebergte, richting het oosten van Marokko, nabij de grens met Algerije. Ruim 1500 atleten en een groot team van artsen en verzorgers rijdt in een sliert van ruim 30 bussen door de Sahara.

Aan het einde van deze tocht van 500 kilometer is ze geland in het bivouac. Ze zat in een van de eerste bussen met een maatje en ze hebben als een van de eersten hun tent betrokken. Tent wil zeggen een Perzisch tapijt met daarboven een zwarte doek die is gespannen over twee balken. Je ligt ‘op’ iets en ‘onder’ iets en daar is alles mee gezegd.
Het zat de laatste twee dagen niet mee met een beetje koorts, het systeem dat moet wennen aan de hitte. Toch lijkt alles op z’n plek te vallen. Een week acclimatiseren in de hitte doet het lichaam wennen. Sanne heeft de schok reeds gehad die anderen wellicht tijdens de eerste dagen van de race ervaren.

Een laatste update van Sanne uit Ouarzazate:
Wanneer ben je eigenlijk écht klaar voor iets als de Marathon des Sables?
Mijn tas staat gepakt. Mijn hoofd is er klaar voor.
Mijn lichaam… dat heeft me de afgelopen twee dagen even stilgezet.
Niet ideaal. Maar misschien is dit ook onderdeel van de voorbereiding: accepteren dat het nooit perfect is. Dit keer werd ik zelfs gedwongen om écht niets te doen.
Soms zit de kracht niet in nóg een training, maar in loslaten. Vertrouwen op alles wat je al hebt gedaan.
En beseffen: uiteindelijk is het ook “gewoon” een stuk lopen. Stap voor stap.
Op naar de bus morgenochtend… en dan 🏜️

Zie Sanne’s hele avontuur op haar pagina: https://expeditionlife.nl/mds-sanne/

Volg Sanne op Instagram:
https://www.instagram.com/footprints4life.nl

Enkele beelden van de aankomst in het kamp:
https://www.youtube.com/watch?v=oF1Vraj_VSg