Ik lees een leuk artikel in het NRC van 7 en 8 september. Centraal staat de vraag of je aan niets kan denken. Natuurlijk kan dat!, poneer ik direct. Het brein lijkt onophoudelijk in de weer en de ene gedachte volgt de andere op. Is de mens echter in staat om aan helemaal niets te denken?

Ik moet meteen denken aan het recente tv-debat van Trump met zijn Democratische tegenkandidaat Kamala Harris. Trump is een fenomeen, weet zelfs een debat te voeren terwijl zijn waarneming totaal stilstaat. Trump verklaarde dat migranten huisdieren eten. “In Springfield eten ze de honden op. De mensen die naar hier zijn gekomen, eten de katten. Ze eten de huisdieren van de mensen die daar wonen”, zei Trump, zonder bewijzen te noemen. In mijn ogen gebeurt er weinig in je hoofd als je dit tijdens een wereldwijd vertoond debat poneert. Tim Krabbe zou zeggen ‘De leegheid van die levens schokt me’ hetgeen ik dan ombuig in de leegheid die ik ontwaar als ik in zijn ogen kijk schokt me. Ik kijk pardoes tegen de achterkant van zijn schedeltje, maar dat terzijde.

Volgens wetenschappers kan het en het heet een cessation-ervaring, een moment waarin de bewuste waarneming een paar seconden compleet tot stilstand komt. Echt een onderbreking van het bewustzijn. Ik heb dat als ik in ijskoud water spring, maar dat grenst aan een bijna-dood-ervaring.

Had ooit een vriendinnetje die vroeg me in het warme bed of ik mee ging dompelen. In badpak en gewapend met bijl ging ze een gat in het ijs kappen en zich verkoelen. Of ik meeging? Duh. Ik zei met volle verstand van niet en ging heet douchen.

Wetenschappers zijn dus in opperste verbazing dat het kan. Ik totaal niet! Voorbeelden vraagt u?

Putin. Heeft inmiddels voor een vage oorlog ruim 400.000 gezinnen geruïneerd.

Mijn buren die nog steeds het verschil tussen glas en porselein niet weten en hun borden naast de glasbak zetten.

Jongetjes van 14 op een fatbike.

De ABN AMRO bank die na 49 jaren bankieren inclusief sparen, rood-staan en hypotheek nog nooit de moeite heeft getroost ons jubileum te honoreren met de kleinste geste.

Het genie dat cookies verzon en daarmee de cookie-op-cookie-op-cookie ellende begon op ieder apparaat, in iedere browser en die daarmee miljaaaaaarden aan kliks veroorzaakte wereldwijd ten koste van productiviteit.

Een arts die zijn patiënt behandelt en ondertussen zienderogen laat verhongeren.

Mijn collegae-forenzen die de trein in willen als ik er nog uitmoet. Treinreizigers die hun patatbakje laten staan. Mensen die afval laten vallen of liggen in het algemeen. En als je ze dan aanspreekt op hun gedrag moet jij dood. Ik zoek steeds naar de redenering, tevergeefs.

Mensen die oreren en nooit een vraag terug stellen. Mensen die niet luisteren en alleen haakjes zoeken om zelf sterke verhalen af te steken.

Iedereen die een rolkoffer ‘uittrekt’ temidden van een voetgangerstroom. Of onderaan een roltrap. Of erboven. Of bij uitstappen van de trein. Overal eigenlijk. 1000 irritatiepoints.

Iemand in een rij die pas bedenkt wat hij wil als hij aan de beurt is.

Iemand die koffieblikken ontwierp die net iets kleiner waren dan de pakken koffie.

Degene die het spetterende urinoir een goed idee vond.

Mensen die hun bord niet leegeten terwijl we 2,5 aardbollen nodig hebben om iedereen te voeden.

Mensen die hun gashandvaatje van de scooter op en neer doen in de veronderstelling dat het lawaai 20 versnellingen doet vermoeden die er niet zijn.

Mensen die links rijden. Of geen afstand houden. Of niet aangeven wat ze gaan doen. Op een hoger abstractieniveau: mensen die zich niet beseffen dat ze onderdeel zijn van een groter geheel.

Mensen die schreeuwen tegen een hond die echt 100x zo goed hoort. Überhaupt mensen die schreeuwen.

Mensen in uniform die zich anders gaan gedragen.

Mensen die langzaam pinnen. Mensen die langzaam afrekenen. Langzame mensen.
—
We denken dat ons brein de hele tijd bewust bezig is maar daartussen zitten dus lege momenten. Mind Blanking heet dat. Trump heeft dat tot een hogere staat verheven. Zijn mind is permanent blank en dan gaat hij bijvoorbeeld roepen dat migranten huisdieren opeten.

Besluit
Het moge duidelijk zijn: mijn premisse is dat de mens dom is en er is geen bewust-zijn tot het tegendeel wordt bewezen hetgeen slechts hoogst zelden het geval is.

Zozo dat lucht op. Nu even het bewustzijn uit!

Lees verder:
https://www.nrc.nl/nieuws/2024/09/05/als-alle-hersengebieden-in-het-wilde-weg-met-elkaar-communiceren-denk-je-nergens-meer-aan-a4864724