Bloggen doe je als je iets te vertellen hebt. Of als je gekke dingen meemaakt. Zomaar enkele constateringen.

Joost Klein maakt voetballied. Meer gruwel kan je voor mij niet in één zin stoppen. Joost is die kerel die naar het belangrijkste festival van zijn leven mag en zich dan niet kan inhouden tegen een cameravrouw.

Voetbal is die sport waarbij 22 multimiljonairs een balletje schoppen en waarbij degene die de bal heeft 23 flicflacs maakt als iemand naar hem wijst om daarna met brancard te worden afgevoerd en na miraculeuze ijsspray zijn alle gecompliceerde open borbreuken wonderbaarlijk geheeld en rent zelfde voetbalatleet vitaal als kwik hoentje weer het veld in.

Frappant detail: bij voetbal proberen ze de bal niet eens in het spelletje te houden, als het spannend wordt trappen ze hem uit. Is er een ander spel waar zo miezerig wordt gedaan? De bal uittrappen omdat de tegenpartij het goed doet?

Tevens het spel met 17.4 miljoen stuurlui aan wal. Toch kunnen de professionals zelf het beste verslag doen in hun dure maatpakken: ‘Ja, we lieten kansen lopen, de tegenpartij had de bal en dan heb je hem immers zelf niet.’

Toch komt er uit deze bollebozen meer intelligensie bij het praten over een balspelletje dan bij de twee geriatrische patienten die in potentie de VS gaan leiden, als ze debatteren over de wereldpolitiek. De een kan het begin van de zin niet eens onthouden en maakt dus zelden een zin af. De andere liegt zo hard dat ie niet kan onthouden wat hij nou gelogen had. En o ja, het was een crimineel. Als je arm bent en wildplast, krijg je een boete. Als je ontieglijk rijk bent en fraudeert, mag je meedoen aan de verkiezingen. Dit is het beste wat deze wereldmacht naar voren kan brengen. Wanneer voeren we wereldwijd een sollicitatieprocedure in voor politieke functies net zoals bij andere beroepen?

Aan de andere kant van de wereld spelen ze oorlogje. Inmiddels zijn 500.000 Russen gedood en 31.000 Oekrainers. Een bijzonder scheve balans. Ontzettend veel gebroken gezinnen. Doden vallen bij de vleet, maar, zo lees ik: traangas is verboden. Van traangas ga je immers huilen en spugen en dat is onmenselijk. Landmijnen, granaten, kogels, bommen, tanks, bommenwerpers, en en en… maar geen traangas. Soms snap ik niet wat ik lees. Ook niet bij herlezen.

Ik lees gelukkig dat de man die bestanden lekte en daarmee aantoonde dat die wereldmacht onschuldige burgers doodde en daarvoor 178 jaar gevangenisstraf kreeg, op vrije voeten is. Hoezee voor het journaille dat de controlerende functie heeft en misstanden aan het licht brengt. Tegelijk de constatering dat Nederland er belabberd voorstaat als het gaat om vrije journalistiek. Er waait een populistisch wind door ons land die gepaard gaat met veel desinformatie.

Laat ik maar positief eindigen met een heerlijk citaat uit mijn favoriete boek Consolations of the Forest van de Franse schrijvende avonturier Sylvain Tesson: ‘Het is min 27 graden Fahrenheit. De vrachtauto is in de mist opgegaan. Stilte valt uit de lucht, in dunne witte achilfers. Alleen zijn is stilte horen. Een windstoot, natte sneeuw vervaagt het zicht. Ik schreeuw, ik open mijn armen, hef mijn gezicht naar de ijzige leegte en ga terug naar waar het warm is…. Eindelijk zal ik erachter komen of ik een innerlijk leven heb.’ Dat heeft hij en dat uitte hij recent weer met het fenomenale boek White… Fijn weekend.