Meer over Munro Mission 2023

Schotland en ik zijn vriendjes. Schotland is veel ruiger dan bijvoorbeeld de Alpen. Er zijn veel minder voorzieningen, nederzettingen en paden. Schotland kent het right to roam, je mag overal lopen als je maar geen zwerfvuil achterlaat. Het ruige, desolate landschap resoneert met en in mij. In een vorig leven was ik een Schot en rende ik in kilt door het natte hoge gras. Ik was een voorloper van the Iceman. Afijn, ik had er geboren moeten worden.

In het verleden maakte ik er diverse trektochten. Ik liep de West Highland Way en de Great Glen Way, beklom drie keer de Ben Nevis, rende met vriend Christian de tweedaagse oriëntatierace de Lowe Alpine Mountain Marathon, renoveerde een huis op het eiland Cumbrae, liftte in drie weken met 55 liften heel Schotland door en coachte collega Paul op zijn West Highland Way ultrarace.

Summum was een hike van een week met een vriend door het ruigste deel waar we naartoe liftten bovenop de hete teer achterop de vrachtwagen van een asfalteringsploeg. We moesten op het dak kloppen om eraf te mogen. Een week lopen zonder enig teken van civilisatie.

Vanuit mijn voorliefde voor dit prachtige land verzon ik het Munro Project. De gedachte was om met twee vrienden een bedrijf op te zetten en met groepen aan de slag te gaan in de Munro’s. Binnen enkele uren konden we mensen van Schiphol in de Highlands krijgen. Doel om met deze community van mensen samen alle Munro’s af te tikken.

Een munro is een Schotse berg of heuvel met een hoogte die minstens 3000 voet ofwel 914,4 meter bedraagt. Deze bergen ontlenen hun naam aan Hugh Munro (1856–1919), die als eerste een complete lijst van deze bergen, bekend als Munro’s Tables opstelde, of probeerde op te stellen, in 1891.

De huidige lijst van de Scottish Mountaineering Club telt 282 Munro’s. Ondanks hun relatief beperkte hoogte, is het bewandelen of beklimmen van de munro’s niet eenvoudig, gezien hun hoge breedtegraad en het verraderlijke Schotse weer dat vaak onder invloed staat van Atlantische storingen. Zelfs in de zomer kunnen de weersomstandigheden nabij een top gevaarlijk zijn: dikke mist, sterke wind, hevige regen en temperaturen onder nul komen vaak voor. Het beklimmen in de winter is enkel weggelegd voor ervaren bergbeklimmers en deze beklimmingen worden tot de meest uitdagende beklimmingen van Europa gerekend. Veel bekende klimmers zoals Joe Simpson (Leestip: boek Over de rand ) hebben hun roots in de Schotse hooglanden. Sommige wandelaars zijn niet voldoende voorbereid op de vaak extreme weersomstandigheden op de top, waardoor soms doden vallen, vaak door wegglijden op natte rotsen en ijs.

De bekendste Munro is ongetwijfeld Ben Nevis nabij Fort William. Het is de hoogste berg in Schotland en het volledige Verenigd Koninkrijk met een hoogte van 1.344 meter.

Personen die de top van alle 282 Munro’s bereikt hebben, worden completionisten genoemd. Archibald Eneas Robertson begon met klimmen in 1889 en was de eerste die in 1901 alle Munros had beklommen. De laatste die hij op zijn naam schreef was Meall Dearg (953 m) in Glen Coe. Inmiddels hebben ruim 7.000 mensen deze uitdaging herhaald, daaronder 6? Nederlanders.

Gemiddeld doen mensen er zo’n tien jaar over om alle Munro’s te beklimmen. Het snelheidsrecord ligt op 39 dagen, 9 uur en 6 minuten. Stephen Pyke zette dat record in 2010. Een dame die een inspirerend project neerzette was Emily Scott met haar Project 282 waarmee ze een ononderbroken en vrijwel geheel zelfvoorzienende tocht langs alle Munros maakte. Ze reisde 2.200 kilometer lopend en 2.600 kilometer op de fiets, met in totaal 198.000 meter hoogteverschil. Ze was 120 dagen continu onderweg en sliep in bothies of wildkamperend in haar tent. Je kunt meer over haar ‘project 282’ lezen op de website van het British Adventure Collective: https://www.walkhighlands.co.uk/news/project-282/. Zie haar film onderaan de blog.

Het Munro Project dat ik destijds wilde starten leidde tot enkele verkenningen in Schotland, maar zag uiteindelijk niet het licht. Ik knijp dan ook in mijn handjes dat ik in Geert van Nispen een collega-avonturier heb gevonden die deze loodzware expeditie durft aan te gaan. We gaan niet direct met groepen aan de slag, maar zelf proberen completionist te worden.

Gezien het feit dat we per 1 februari starten zal het een loodzware uitdaging worden, qua weersomstandigheden, qua logistiek en qua dimensies. Dit is zonder twijfel het zwaarste trucje dat wij beide ooit zijn aangegaan. Het feit dat we gaan rennen brengt extra risico’s met zich mee qua wegglijden. Een enkel of pols is zo gebroken. Het weer valt niet te voorspellen en dus kan het zijn dat we de route en volgorde regelmatig moeten aanpassen vanwege lawinegevaar en sneeuwval. De Schotse bergen zijn verraderlijk en kunnen soms arctisch aandoen. Schotland is het land dat bekend staat om haar vier seizoenen in één dag. Dit zal veel vragen van ons en onze gear.

Wildkamperen in sneeuw en wind want sommige gebieden kennen totaal geen dorpjes en onderkomens. We gaan proberen zoveel mogelijk gebruik te maken van bothies, eenvoudige berghutten, meestal zonder slot en openbaar, gratis toegankelijk. Bothies zijn te vinden in afgelegen berggebieden in Schotland, Noord-Engeland en Wales. Ze zijn tamelijk veelvoorkomend in de Schotse Hooglanden. De meeste bothies liggen op afgelegen locaties, waar je alleen te voet, fietsend of met de boot kunt komen. Veel van de bothies zijn in beheer van de Mountain Bothy Association. Op de website van de MBA kun je een overzicht vinden van alle bothies die door hun onderhouden worden. Een bothy is over het algemeen zeer eenvoudig en kent geen stroom of water en je boodschappen laat je in het wild achter. Misschien is er een schep om het te begraven.

Geert is net terug van zijn hardloopavontuur van Biarritz naar Santiago en nu volgen maanden van planning en voorbereiding. Ik voorzie een woonkamer vol kaarten waarop routes en bothies in kaart worden gebracht. De gear uitgelegd in de kamer en overal de overbodige grammen uitsnijden en -knippen. Tussendoor rennen we trails en zullen aan de bak moeten om fysiek een beetje klaar te zijn voor ons avontuur.

Ik heb er zin in…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: